Wat gebeurde er echt in Ronse

Voor de immo-opdracht in Ronse moesten de teams op drie dagen tijd een appartement volledig renoveren én verhuren. Het team dat de hoogste huur krijgt won de opdracht.

Impact met als teamleider Nathalie kiest voor het goedkopere, maar ook donkerdere appartement. HERA, met aan het hoofd Koen, kiest voor het lichtere, iets duurdere appartement.

Vol moed en enthousiasme begonnen beide teams eraan te werken. Binnen team HERA werden de taken als volgt verdeeld:
Koen, Karen, Frederik en Claude zouden zich bezig houden met de renovatiewerken en de arbeid.
Kristien en ikzelf zouden ons toeleggen op het beheren van het budget, het vinden van de juiste professionele werklieden, het aankopen van materialen als verf, gyproc, tegels, lijm, ... plus het negotieren van keuken en badkamer en het vinden van een huurder.
Ik had in het verleden al had getoond dat ik goed kan organiseren en onderhandelen en Kristien had jammer genoeg last van hevige rugpijn dus kon niet mee renoveren. Deze opsplitsing was logisch en doordacht. Alleen kregen wij met ons 2-en wel erg veel taken op ons..

Bovendien kregen we voortdurend telefoon van de andere teamleden, ga dit halen, doe dat, zoek zus, regel zo, en aan het einde van de dag, net voor sluitingstijd, moesten we nog verf gaan halen en een badkamer.

Wat was er gebeurd? Het team had samen beslist 1 muur wit en 1 muur grijs te verven. Bij aankomst in de zoveelste verfwinkel (we mochten enkel daar aankopen waar we ook mochten filmen, niet eenvoudig) bleek dat er onvoldoende kant en klare grijze verf meer was. Verf laten maken was een risico want het teveel wordt niet teruggenomen. Budgetbeheer, 1 van onze taken, was enorm belangrijk.

OK, geen grijze verf in voorraad. Kristien en ik zochten naar een gepast kant en klaar alternatief. En toen deden we iets erg stoms.
OK, we waren moe, OK we stonden onder druk, OK, we zaten in tijdsnood maar dat zijn geen excuses. Het was gewoonweg erg stom van ons, zonder kwaad opzet.
We vonden een redelijk geschikt bruin, en kozen dat. Pas bij aankomst in de loft realiseren we ons, na confrontatie door Koen, dat we een kleur hebben laten samenstellen en geen kant en klare verf hebben gekocht. Waarom dan geen grijs. Je ziet (heel erg langzaam) mijne frank vallen. Ja, stom van ons (we waren met zijn 2-en remember, iets dat iedereen blijkbaar met veel plezier over het hoofd zag), ik heb er geen andere woorden voor.

De scene in de verfwinkel waar ik al lachend zei, "Ik heb altijd al eens een muur bruin willen schilderen" was cynisch bedoeld. Alsof dat een levensdoel kan zijn, een bruine muur? De mooie montage laat echter uitschijnen dat ik expres het gezag van Koen wilde ondermijnen en mijn eigen zinnetje wil doordrijven. Komaan zeg, waar zijn we mee bezig. Wat heb ik er bij te winnen dat de muren bruin ipv. grijs worden geschilderd? Voor mijn part mochten ze oranje.

Maar dit stomme voorval wordt door iedereen aangegrepen als de hoofdreden voor het verliezen van de opdracht. Vreemd, want zeg nu zelf, grijze of bruine muren, wat maakt het uit. Ons team HERA heeft de opdracht verloren omdat we er niet in zijn geslaagd een huurder te vinden. We hadden hem nochtans in de palm van ons hand. De potentiële kandidaat, door Liesbeth gespot in de lokale frituur, was veel meer gecharmeerd door het appartement op de eerste verdieping dan door het gelijkvloerse en was de meerprijs serieus aant overwegen. Dan begaat projectleider Koen helaas een kapitale fout. Hij laat de man alleen, net lang genoeg voor Carl om hem terug in te pikken en op schitterende wijze de man toch voor het appartement op de gelijkvloerse verdieping te laten kiezen.

Koen moet als projectleider naar de boardroom en neemt Kristien en mij mee. Tja, kon hij anders? Ik was het perfecte zwarte schaap. Al die onterechte aantijgingen echter brachten mij niet van mijn stuk. Ooit al eens iemand zich zo weten te verdedigen die niet recht in zijn schoenen stond? Ook wel food for thought ....

En een beetje gemakkelijk dat een Rob Heyvaert, wanneer hij de keuze heeft tussen 2 vrouwen en een man, nog liever iemand naar huis stuurt die niet echt iets verkeerd heeft gedaan (behalve dan bruine verf kopen in plaats van grijze, ja ze was er ook bij) dan de man/projectleider.

Einde van deze aflevering, Rob stuurde Kristien naar huis, omdat ze volgens hem te jong is.

Eigenlijk is het best wel grappig. Ik heb gedurende de opnames een heel gedetailleerd dagboek bijgehouden van de gebeurtenissen. Het verf-incident kreeg hierin slechts een paar lijntjes. "HUBO zat zonder grijs, om 20 voor 6 kozen we snel bruin en tussendoor belde ik naar een badkamerwinkel en keukenzaak met de vraag of we wat later konden komen. ... Koen kreeg bijna een attack toen hij de bruine verf zag. Tja, we moesten nu eenmaal teveel tegelijkertijd doen."